کپسول های فوم آتش نشانی

رایج ترین کمک به احتراق هوا (یا به طور خاص تر، اکسیژن موجود در هوا) است. مواد قابل احتراق تنها زمانی می توانند بسوزند که غلظت اکسیژن بیشتر از حداقل غلظت احتراق آنها باشد. هنگامی که غلظت کمتر از این حداقل باشد، احتراق نمی تواند پایدار بماند. به طور کلی، گاز یا بخار هیدروکربن ها نمی توانند احتراق را حفظ کنند زمانی که غلظت اکسیژن کمتر از 15٪ باشد.
  کپسول های فوم آتش نشانیاغلب برای مبارزه با آتش سوزی های حاوی مایعات یا گازهای قابل اشتعال استفاده می شود. کپسول های آتش نشانی فوم حاوی مخلوطی از آب و مواد کف کننده هستند که با قطع جریان اکسیژن و خنک کردن مواد در حال سوختن، آتش را خفه می کنند. هنگامی که فوم تخلیه می شود، پوششی روی منبع سوخت ایجاد می کند و از انتشار گازها و بخارات قابل اشتعال جلوگیری می کند و اساساً آتش را فرو می نشاند.
علاوه بر این، کپسول های آتش نشانی فوم نیز می توانند برای جلوگیری از احتراق مجدد آتش استفاده شوند. فوم مانعی ایجاد می کند که از احتراق سوخت باقی مانده جلوگیری می کند و به عنوان یک بلوک فیزیکی عمل می کند. با خفه کردن منبع سوخت با فوم، از گسترش آتش جلوگیری شده و با خیال راحت خاموش می شود.
به طور کلی، کپسول های آتش نشانی فوم به دلیل توانایی آنها در خفه کردن سریع آتش و جلوگیری از احتراق مجدد آن، به عنوان یک راه موثر برای مبارزه با آتش سوزی های حاوی مایعات و گازهای قابل اشتعال عمل می کنند.