سیستم اسپرینکلر آتش نشانی

اسپرینکلرهای آتش نشانی با شناسایی و پاسخ به گرمای تولید شده توسط آتش کار می کنند. هر سر آبپاش به طور جداگانه کالیبره می شود تا زمانی که دما در یک نقطه خاص به یک آستانه از پیش تعیین شده می رسد فعال شود. به طور معمول، این آستانه دما بسته به نوع آبپاش آتش نشانی بین 135 تا 165 درجه فارنهایت است. هنگامی که از آستانه دما فراتر رفت، آبپاش آب را روی آتش رها می کند و به کنترل گسترش کمک می کند.

اسپرینکلرهای آتش نشانی در کنترل آتش بسیار موثر هستند. آنها برای خاموش کردن یا مهار آتش در مراحل اولیه خود، قبل از ایجاد خسارت قابل توجه طراحی شده اند. در واقع، مطالعات نشان داده است که ساختمان‌های دارای سیستم اسپرینکلر آتش نشانی تا 90 درصد کمتر در معرض خطر آتش‌سوزی فاجعه‌بار هستند.

هنگامی که آتش سوزی رخ می دهد، گرمای حاصل از آتش باعث می شود لامپ حساس به دما یا پیوند قابل ذوب آبپاش، دریچه سر آبپاش را آزاد کند. سپس سر آبپاش آب را به محل آتش سوزی می پاشد که به خنک شدن آتش و جلوگیری از گسترش آن کمک می کند. فعال کردن یک سر آبپاش معمولاً برای کنترل بیشتر آتش سوزی ها کافی است. با این حال، اگر آتش بزرگ باشد یا به سرعت گسترش یابد، چندین اسپرینکلر آتش نشانی برای خاموش کردن آتش فعال می شود.

توجه به این نکته ضروری است که اسپرینکلرهای آتش نشانی به صورت جداگانه فعال می شوند و همه آنها به طور همزمان فعال نمی شوند. یعنی فقط آبپاش هایی که در معرض حرارت آتش هستند فعال می شوند و بقیه خاموش می مانند. علاوه بر این، اسپرینکلرهای آتش نشانی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که تنها به اندازه‌ای که برای خاموش کردن آتش لازم است، آب آزاد می‌کنند. آنها به طور غیر ضروری ساختمان را سیل نمی کنند، که می تواند به حداقل رساندن آسیب آب کمک کند.